Od svih lekovitih voda u Vrnjačkoj Banji, najstarija i najpoznatija je Topla voda koja je, sudeći po slučajnim arheološkim nalazima, bila poznata još u praistoriji, a potom korišćena i u rimskom periodu od I do IV veka naše ere. Po predanju i Turci su koristili ove vode, a njihovim odlaskom iz naših krajeva lekovit izvori su zatrpani, jer im je turski kulum i zulum dojadio. Otkrici mineralne vode u novije vreme vezuje se za izlečenje bolesnog konja vrnjačkog paroha Hadzi Jeftimija Popovića. Prvu henisku analizu uradio je baron Herder 1835. godine, a osnivanjem "Osnovatelnog fundatorskog društva kiselo vruće vode u Vrnjcima" počinju nove kaptaže. Godine 1883. podiže se Kursalon, 1892. prvo zidano kupatilo, a posle kaptaža 1924. paviljon je sa centralnim izvorm i Termomineralno kupatilo. Za dobivanje nove količine vode pritupljeno je 1932-37. dubinskim bušenjem. Nova biveta podignuta je 1975. godine. Voda spada u grupu alkalnih ugljenokiselih homeotermi. Temperatura vode je 36,5° C. Kategorija: Voda spada u red alkalnih, ugljeno-kiselih homeotermi.
Snežnik
Iaklo se za izvore Snežnik znalo jos krajem 19. veka oni nisu korišćeni sve do 1916. godine, kada je na zainteresovanost austrougarskih oficira izorište očišćeno, a na izvor je postavljena lula. Završetkom Prvog svetskog rata i ova voda je počela da se upotrebljava za lečenje. Zahvalna za izlečenje uciteljica Darinka Čavdarović Telebaković 1920. godine, je uredila izvor i podigla česmu. Povećane potrebe za ovom vodom uslovile su da se uskoro izvši rekaptaža. Nad izvorima su postavljene bivete sa drvenim nadstrasnicama. Česme su bile ispod nivoa okolnog terena pa se u izvor silazilo ili su vodu dodavale za to postavljene devojke. Godine 1978/80. je za potrebe nove bivete izvršena rekaptaža, a stari paviljon zamenjeni bivetom. Voda sa izvora Snežnik spada u grupu alkalnih-zemnoalkalnih ugljenokiselih akrotopega. Temperatura vode je 17° C. Kategorija: Voda pripada kategoriji alkalnih, ugljenokiselih hladnih mineralnih voda.
Slatina
Za vodu Slatina se zna od kraja 19. veka, ali je kaptaža izvedena tek 1923. godine kada je na izvorištu postavljena lula. Godine 1937. izvršena je rekaptaža, i izgrađen je paviljon nad česmom koja je vodu dobila sa izvora Lula dok se drugi izvor zvani zid nalazio u zidu paviljona. Od daleke 1937. do 1978. nije bilo istaržnih radova na nalazištu mineralnih izvora Slatina. Te godine su postavljene istražne bušotine, a novootkrivene vode su, 1984. godine, cevovodima dovedene do starog bunara, gde se mešaju i ističu na tri česme u novopodignutoj biveti. Voda spada u grupu alkalnih-zemnoalkalnih akrotopega. Temperatura vode je 14° C.
Kategorija: Voda spada u red alkalnih, zemnoalkalnih, ugljeno-kiselih, hladnih mineralnih voda.
Jezero
Sa leve strane Vrnjačke reke, u dolini izmedju Snežnika i Slatine, pored malog jezera, 1978. godine otkrivena je termomineralna voda Jezero. Na izvoristu je postavljena česma, a nastavku radova pristupilo se 1985. godine kada je desetak metara od prve, postavljena nova bušotina. Voda se jedno vreme koristila na česmi u drvenom zastakljenom paviljonu, a potom je 1989. godine, na samom bazenu, pored jezera, podignuta nova moderna biveta. Voda spada u grupu alkalnih-zemnoalkalnih ugljeno kiselih hipotermi. Temperatura vode je 27° C.
Kategorija: Voda pripada kategoriji natrijum-hidrokarbonatnih, ugljenokiselih hipotermi.
Od svih lekovitih voda u Vrnjačkoj Banji, najstarija i najpoznatija je Topla voda koja je, sudeći po slučajnim arheološkim nalazima, bila poznata još u praistoriji, a potom korišćena i u rimskom periodu od I do IV veka naše ere. Po predanju i Turci su koristili ove vode, a njihovim odlaskom iz naših krajeva lekovit izvori su zatrpani, jer im je turski kulum i zulum dojadio. Otkrici mineralne vode u novije vreme vezuje se za izlečenje bolesnog konja vrnjačkog paroha Hadzi Jeftimija Popovića. Prvu henisku analizu uradio je baron Herder 1835. godine, a osnivanjem "Osnovatelnog fundatorskog društva kiselo vruće vode u Vrnjcima" počinju nove kaptaže. Godine 1883. podiže se Kursalon, 1892. prvo zidano kupatilo, a posle kaptaža 1924. paviljon je sa centralnim izvorm i Termomineralno kupatilo. Za dobivanje nove količine vode pritupljeno je 1932-37. dubinskim bušenjem. Nova biveta podignuta je 1975. godine. Voda spada u grupu alkalnih ugljenokiselih homeotermi. Temperatura vode je 36,5° C.
Iaklo se za izvore Snežnik znalo jos krajem 19. veka oni nisu korišćeni sve do 1916. godine, kada je na zainteresovanost austrougarskih oficira izorište očišćeno, a na izvor je postavljena lula. Završetkom Prvog svetskog rata i ova voda je počela da se upotrebljava za lečenje. Zahvalna za izlečenje uciteljica Darinka Čavdarović Telebaković 1920. godine, je uredila izvor i podigla česmu. Povećane potrebe za ovom vodom uslovile su da se uskoro izvši rekaptaža. Nad izvorima su postavljene bivete sa drvenim nadstrasnicama. Česme su bile ispod nivoa okolnog terena pa se u izvor silazilo ili su vodu dodavale za to postavljene devojke. Godine 1978/80. je za potrebe nove bivete izvršena rekaptaža, a stari paviljon zamenjeni bivetom. Voda sa izvora Snežnik spada u grupu alkalnih-zemnoalkalnih ugljenokiselih akrotopega. Temperatura vode je 17° C.
Za vodu Slatina se zna od kraja 19. veka, ali je kaptaža izvedena tek 1923. godine kada je na izvorištu postavljena lula. Godine 1937. izvršena je rekaptaža, i izgrađen je paviljon nad česmom koja je vodu dobila sa izvora Lula dok se drugi izvor zvani zid nalazio u zidu paviljona. Od daleke 1937. do 1978. nije bilo istaržnih radova na nalazištu mineralnih izvora Slatina. Te godine su postavljene istražne bušotine, a novootkrivene vode su, 1984. godine, cevovodima dovedene do starog bunara, gde se mešaju i ističu na tri česme u novopodignutoj biveti. Voda spada u grupu alkalnih-zemnoalkalnih akrotopega. Temperatura vode je 14° C.
Sa leve strane Vrnjačke reke, u dolini izmedju Snežnika i Slatine, pored malog jezera, 1978. godine otkrivena je termomineralna voda Jezero. Na izvoristu je postavljena česma, a nastavku radova pristupilo se 1985. godine kada je desetak metara od prve, postavljena nova bušotina. Voda se jedno vreme koristila na česmi u drvenom zastakljenom paviljonu, a potom je 1989. godine, na samom bazenu, pored jezera, podignuta nova moderna biveta. Voda spada u grupu alkalnih-zemnoalkalnih ugljeno kiselih hipotermi. Temperatura vode je 27° C.